Filistinli Bir Cocuğun Mektubu
Filistinli Cocuktan Mektup
Filistinli Mazlum cocuklar bedenen ve ruhen oyle yaralar alıyorlarki bu yaraların izleri hayatları boyu devam ediyorHicbir ulkenin hicbir cocuğun yaşamaması gereken acıları ceken filistinli cocuklardan birinin acı ve gercek yaşanan olayları anlatan mektupimagesfilistinlicocugunmektubu5ad1235d99556png
Bağışlayın beni!
Kenarlarında renkli cicekler olan mektup kağıtlarına yazmak isterdim
Kelebek kanatları boyamayı,
Kuşların otuşunu dinlemeyi,
Hatta ucurtma ucurmayı da oğrenebilirdim
Bağışlayın beni
Top ateşleri, bomba gurultuleri arasında doğdum ben
Yaşım 13
Ninniler yerine, makinelilerin takırtılarıyla buyudum
Renklerden ilk once, kan kırmızısını tanıdım
Ciceklerden once, olulerin arasında dolandım
Hic saklambac oynayamadım kelebeklerle
Uc yaşımdayken, en buyuk abimi,
sekizimdeyken, ortancayı kaybettim
Babamı ellerini bağlayarak goturduklerinde dokuzundaydım
Gomduğumuzde onumda
Ablam 15inde terk etti evi
15inde kızlar okula gider
17sinde dantel orer
Ceyiz sandığı duzer
Bizim burada 15inde kızlar savaşa gider
Secme hakkı tanımaz zorbalar bir genc kız olsan bile sana
Ya evinde oturup olumu bekleyeceksin
Ha bugun, ha yarın diye diye yaşarken oleceksin Ya da
Olumlerin ateşinden sesleniyorum size duyuyor musunuz?
Filistinim ben anlıyor musunuz?
Ama yine de yaşıyorum işte
Cunku kanlı topraklarda buyurken yaşamayı
Cicek boyamayı değilse de, mezar taşlarında cicek buyutmeyi
Kelebek kovalamayı değil ama, tufek tutmayı oğrendik
Sokak aralarında mermi kovanlarından oyuncak yaptık
Patlamamış el bombaları topladık
Mayınların ustunde sek sek oynadık
Bu kadar nefret, bu kadar acı arasında yaşamayı
Karanlıklar arasından guneşe bakmayı becerdik
Onun icin kocaman ve karadır gozlerimiz
Onun icin hala sımsıcaktır, duşmana taş atarken nasırlaşan minik ellerimiz
Evimizi yıktılar dun
Bir baştan bir başa mahallemizi yaktılar
Mermi kovanlarıyla misket oynarken biz, uzerimize bombalar attılar
Uc arkadaşım can verdi
Uc kucuk cocuk
Bağışlayın beni, kurtaramadım!
Sarkmıştı omzumdan aşağı kanlı kolum, uzatamadım
Elim duştu yere, kolum caresiz
Kanlarımız karıştı birbirine, arkadaşlarım sessiz
İşte orada kankardeş olduk biz
Gozlerim karardı once
Başım dondu
Ama uyumak istemiyorum
Uyursam arkadaşlarım bu dunyadan gocer diye korkuyorum
Bağışlayın beni!
Tutamadım kendimi
Yapıştırmadım alnıma, acık dursunlar diye gozbebeklerimi
Kaybettim kan kardeşlerimi
Yaşım 13
Burada cocuklar cocuk olmaz
Bebeler bile yaşamak icin beşikten siper yapar
Cunku İsrail denilen zorbanın Amerikan bombaları,
beşiklere bile mezar kazar
Olumlerin icinden buyuyorum
Minicik yureğimle, ateşlerin arasından, ofkeyle geliyorum
Dudaklarımdan dokulen ozgurluk turkulerini duyuyor musunuz?
Filistinim ben anlıyor musunuz?
Alıntı
Filistinli Cocuktan Mektup
Filistinli Mazlum cocuklar bedenen ve ruhen oyle yaralar alıyorlarki bu yaraların izleri hayatları boyu devam ediyorHicbir ulkenin hicbir cocuğun yaşamaması gereken acıları ceken filistinli cocuklardan birinin acı ve gercek yaşanan olayları anlatan mektupimagesfilistinlicocugunmektubu5ad1235d99556png
Bağışlayın beni!
Kenarlarında renkli cicekler olan mektup kağıtlarına yazmak isterdim
Kelebek kanatları boyamayı,
Kuşların otuşunu dinlemeyi,
Hatta ucurtma ucurmayı da oğrenebilirdim
Bağışlayın beni
Top ateşleri, bomba gurultuleri arasında doğdum ben
Yaşım 13
Ninniler yerine, makinelilerin takırtılarıyla buyudum
Renklerden ilk once, kan kırmızısını tanıdım
Ciceklerden once, olulerin arasında dolandım
Hic saklambac oynayamadım kelebeklerle
Uc yaşımdayken, en buyuk abimi,
sekizimdeyken, ortancayı kaybettim
Babamı ellerini bağlayarak goturduklerinde dokuzundaydım
Gomduğumuzde onumda
Ablam 15inde terk etti evi
15inde kızlar okula gider
17sinde dantel orer
Ceyiz sandığı duzer
Bizim burada 15inde kızlar savaşa gider
Secme hakkı tanımaz zorbalar bir genc kız olsan bile sana
Ya evinde oturup olumu bekleyeceksin
Ha bugun, ha yarın diye diye yaşarken oleceksin Ya da
Olumlerin ateşinden sesleniyorum size duyuyor musunuz?
Filistinim ben anlıyor musunuz?
Ama yine de yaşıyorum işte
Cunku kanlı topraklarda buyurken yaşamayı
Cicek boyamayı değilse de, mezar taşlarında cicek buyutmeyi
Kelebek kovalamayı değil ama, tufek tutmayı oğrendik
Sokak aralarında mermi kovanlarından oyuncak yaptık
Patlamamış el bombaları topladık
Mayınların ustunde sek sek oynadık
Bu kadar nefret, bu kadar acı arasında yaşamayı
Karanlıklar arasından guneşe bakmayı becerdik
Onun icin kocaman ve karadır gozlerimiz
Onun icin hala sımsıcaktır, duşmana taş atarken nasırlaşan minik ellerimiz
Evimizi yıktılar dun
Bir baştan bir başa mahallemizi yaktılar
Mermi kovanlarıyla misket oynarken biz, uzerimize bombalar attılar
Uc arkadaşım can verdi
Uc kucuk cocuk
Bağışlayın beni, kurtaramadım!
Sarkmıştı omzumdan aşağı kanlı kolum, uzatamadım
Elim duştu yere, kolum caresiz
Kanlarımız karıştı birbirine, arkadaşlarım sessiz
İşte orada kankardeş olduk biz
Gozlerim karardı once
Başım dondu
Ama uyumak istemiyorum
Uyursam arkadaşlarım bu dunyadan gocer diye korkuyorum
Bağışlayın beni!
Tutamadım kendimi
Yapıştırmadım alnıma, acık dursunlar diye gozbebeklerimi
Kaybettim kan kardeşlerimi
Yaşım 13
Burada cocuklar cocuk olmaz
Bebeler bile yaşamak icin beşikten siper yapar
Cunku İsrail denilen zorbanın Amerikan bombaları,
beşiklere bile mezar kazar
Olumlerin icinden buyuyorum
Minicik yureğimle, ateşlerin arasından, ofkeyle geliyorum
Dudaklarımdan dokulen ozgurluk turkulerini duyuyor musunuz?
Filistinim ben anlıyor musunuz?
Alıntı