Puan
113
Çözümler
4
- Katılım
- 27 Aralık 2022
- Mesajlar
- 342.424
- Çözümler
- 4
- Tepkime puanı
- 1.787
- Puan
- 113
- Yaş
- 37
- Konum
- Adana
- Web sitesi
- forumsitesi.com.tr
- Meslek
- Webmaster
Evet, Mesih'in (İsa'nın) Tanrılığı, Hristiyan inancına göre Kutsal Kitap'ın (özellikle Yeni Antlaşma'nın) merkezi ve tutarlı bir öğretisidir.
Hristiyan teolojisi, İsa'nın sadece peygamber ya da büyük bir öğretmen değil, aynı zamanda beden almış Tanrı olduğunu, hem Eski hem de Yeni Antlaşma metinlerine dayanarak savunur.
Kutsal Kitap, İsa Mesih'in Tanrılığını doğrudan ifadeler, Tanrı'ya ait unvanların İsa'ya verilmesi ve Tanrı'ya ait eylemleri gerçekleştirmesi yoluyla destekler.
Kutsal Kitap'ın yazarları ve İsa'nın kendisi, açıkça onun ilahi kimliğini ortaya koyar:
Eski Antlaşma'da sadece Tanrı'ya ait olan bazı kutsal isimler ve unvanlar, Yeni Antlaşma'da İsa'ya uygulanmıştır:
İsa, yalnızca Tanrı'ya ait olan eylemleri gerçekleştirme yetkisini kullanmıştır:
Hristiyan teolojisi, İsa'nın Tanrılığını ve insanlığını birbirinden ayırmaz. İsa Mesih, tamamen Tanrı (ilahi doğa) ve tamamen insan (beşeri doğa) olarak görülür. Bu iki doğa, O'nun tek kişiliğinde birleşmiştir (Hipostatik Birleşme).
Bu, Kutsal Kitap'ın Mesih'in kurtarıcı rolünü (kurban olması ve günahları affetmesi) gerçekleştirebilmesi için gerekli gördüğü merkezi bir doktrindir. İsa'nın kurbanı, ancak ilahi olduğu için tüm insanlığın günahlarını karşılayacak sonsuz bir değere sahip olabilir.
Kutsal Kitap'ın bu öğretileri, özellikle MS 4. yüzyıldaki Ekümenik Konsillerde (örneğin İznik Konsili), Hristiyan inancının temelini atan Üçlü Birlik (Teslis) dogmasının kesinleşmesine yol açmıştır.
Hristiyan teolojisi, İsa'nın sadece peygamber ya da büyük bir öğretmen değil, aynı zamanda beden almış Tanrı olduğunu, hem Eski hem de Yeni Antlaşma metinlerine dayanarak savunur.
Kutsal Kitap'tan Temel Kanıtlar
Kutsal Kitap, İsa Mesih'in Tanrılığını doğrudan ifadeler, Tanrı'ya ait unvanların İsa'ya verilmesi ve Tanrı'ya ait eylemleri gerçekleştirmesi yoluyla destekler.
1. Doğrudan Tanrılık İddiaları
Kutsal Kitap'ın yazarları ve İsa'nın kendisi, açıkça onun ilahi kimliğini ortaya koyar:
- Yuhanna 1:1: "Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrı'yla birlikteydi ve Söz Tanrı'ydı." (Bu "Söz" (Logos), aynı bölümün 14. ayetinde İsa Mesih olarak tanımlanır.)
- Yuhanna 20:28: Dirilişten sonra havarisi Tomas, İsa'ya "Rabbim ve Tanrım!" demiştir. İsa bu ifadeyi reddetmemiştir.
- Romalılar 9:5: Havari Pavlus, İsa'dan "her şeyin üzerinde olan, sonsuza dek övülecek Tanrı" diye bahseder.
- Titus 2:13: İsa'dan "büyük Tanrımız ve Kurtarıcımız İsa Mesih" olarak bahsedilir.
2. İlahi İsimlerin Kullanımı
Eski Antlaşma'da sadece Tanrı'ya ait olan bazı kutsal isimler ve unvanlar, Yeni Antlaşma'da İsa'ya uygulanmıştır:
- "Ben Varım" (Ego Eimi): İsa bu ifadeyi, Mısır'dan Çıkış 3:14'te Musa'ya açıklanan Tanrı'nın özel ismi olan YHWH'ye (Yahve) gönderme yaparak kullanmıştır (Yuhanna 8:58). Yahudi din adamları bu iddiayı, İsa'nın kendini Tanrı'ya eşitlemesi olarak anlamış ve O'nu küfürle suçlamışlardır.
- Rab (Kyrios): Bu unvan, Eski Ahit'in Yunanca çevirisi olan Septuaginta'da (LXX), YHWH adının yerine kullanılmıştır. Yeni Antlaşma'da İsa sıkça Rab olarak anılır, bu da O'nun Tanrı'ya eşit yetkiye sahip olduğunu ima eder.
3. Tanrı'ya Ait Eylemleri Gerçekleştirme
İsa, yalnızca Tanrı'ya ait olan eylemleri gerçekleştirme yetkisini kullanmıştır:
- Günahları Affetme: Sadece Tanrı'nın yetkisinde olan günahları affetme eylemini gerçekleştirmiştir (Markos 2:5-10).
- Yaratma: İncil, İsa'nın sadece yaratılmış biri değil, aynı zamanda yaratılışın aracı olduğunu belirtir. Koloseliler 1:16 şöyle der: "Göklerde ve yeryüzünde, görünen ve görünmeyen her şey O'nun aracılığıyla yaratıldı."
- Yargılama: İsa, insanlığın son yargılamasını yapma yetkisine sahiptir, bu yetki de Hristiyan inancına göre yalnızca Tanrı'ya aittir (Matta 25:31-32).
Tanrılık ve İnsanlığın Bütünleşmesi
Hristiyan teolojisi, İsa'nın Tanrılığını ve insanlığını birbirinden ayırmaz. İsa Mesih, tamamen Tanrı (ilahi doğa) ve tamamen insan (beşeri doğa) olarak görülür. Bu iki doğa, O'nun tek kişiliğinde birleşmiştir (Hipostatik Birleşme).
Bu, Kutsal Kitap'ın Mesih'in kurtarıcı rolünü (kurban olması ve günahları affetmesi) gerçekleştirebilmesi için gerekli gördüğü merkezi bir doktrindir. İsa'nın kurbanı, ancak ilahi olduğu için tüm insanlığın günahlarını karşılayacak sonsuz bir değere sahip olabilir.
Kutsal Kitap'ın bu öğretileri, özellikle MS 4. yüzyıldaki Ekümenik Konsillerde (örneğin İznik Konsili), Hristiyan inancının temelini atan Üçlü Birlik (Teslis) dogmasının kesinleşmesine yol açmıştır.